De Buckfast Bij
Imker's beste vriend
Op onze bijenstand maken we gebruik van Buckfast bijen volken welke zeer productief en zachtaardig zijn.
De Buckfastbij is een populair bijenras onder imkers, ontstaan uit noodzaak en jarenlange toewijding in de Engelse Buckfast Abbey.
Ontstaan en Historie
De aanleiding
In het begin van de 20e eeuw (ca. 1920) werd de bijenpopulatie in Groot-Brittannië gedecimeerd door de zogenaamde “Isle of Wight disease”, veroorzaakt door de tracheeënmijt. De inheemse zwarte bij bleek hier niet tegen bestand.
Broeder Adam
De jonge monnik Karl Kehrle, beter bekend als Broeder Adam, kreeg de leiding over de abdij-imkerij. Hij ontdekte dat kruisingen tussen de lokale bij en de Italiaanse bij (Ligustica) de ziekte overleefden.
Wereldwijde zoektocht
Broeder Adam reisde decennialang de wereld over om bijen met de beste eigenschappen te vinden. Op basis van de erfelijkheidsleer van Mendel combineerde hij deze rassen tot een nieuwe, stabiele stam.
Vandaag de dag wordt de Buckfastbij wereldwijd gewaardeerd en door gespecialiseerde telers, zoals de Buckfast Belangen Vereniging, zuiver gehouden via gecontroleerde paringen.
Belangrijkste kenmerken
De selectie van de Buckfastbij was gericht op specifieke voordelen voor de imker:
Zachtaardigheid
Ze zijn zeer volgzaam en steken nauwelijks, wat ze ideaal maakt voor imkeren in bewoonde gebieden. (klik voor link)
Zwermtraagheid
De bijen hebben minder de neiging om de kast te verlaten, wat het beheer vergemakkelijkt.
Honingopbrengst
Door hun vitaliteit en vlieglust verzamelen ze grote hoeveelheden honing.
Ziekteresistentie
Oorspronkelijk gefokt op resistentie tegen de tracheeënmijt, zijn ze nog steeds robuust tegen diverse invloeden.
